مولوی

مولوی و جسارت به حضرت امیرالمومنین امام علی علیه السلام

62,127 بازدید

توهین و بی ادبی مولوی به حضرت علی علیه السلام

مولوی خلیفه ی دومی را که فریاد میزد: “تمامی مردمان از عمر داناترند، حتی زنان پرده ‏نشین!” ـ “سایه خداوند” و “معلم علوم و معارف” مى‏داند، اما خزینه علم خداوند، و بابِ علم پیامبر صلوات اللّه‏ علیهما و آلهما را تنها پهلوانی مى‏شمارد که (نعوذ بالله ) جاهل! و در معرض نفاق!! بوده، و محتاج راهنمایی عاقلان و پیران راه مى‏باشد!! او در اشعارش مى‏ گوید:

گفت پیغمبر علـی را کای على‌ شیر حقى، پهلوان پر دلی‌

لیک بر شیری مکن هم اعتمید‌ اندر آ در سایه نخل امید‌

اندر آ در سایه آن عاقلى‌ کش نداند بُرد از ره ناقلی‌

ظل او اندر زمین چون کوه قاف‌ روح او سیمرغ بس عالی طواف‌

گر بگویم تا قیامت نعت او‌ هیچ آن را مقطع و غایت مجو‌

چون گرفتت پیر، هین تسلیم شو‌ همچو موسی زیر حکم خضر رو‌

صبر کن بر کار خضری بی نفاق‌ تا نگوید خضر رو هذا فراق‌

چون گزیدی پیر نازکدل مباش‌ سست و ریزنده چو آب وگل مباش‌

(مثنوى، تصحیح: استعلامى، محمد، دفتر یکم، ۲۹۷۲).

همو نیز، وجودِ آن “ایمانِ مجسم” و “حقِ مطلق” را گرفتار هوا و هوس مى‏ داند، و مى ‏سراید:

چون خدو انداختی در روی من‌ نفس جنبید و تبه شد خوی من‌

نیم بهر حق شد و نیمی هوا‌ شرک اندر کار حق نبود روا‌

یعنی نعوذ بالله حضرت در آن لحظه شرک ورزیده اند!(خفی)

برای بررسی بیشتر و دقیق تر درباره این موضوع حتما مطالب زیر را مطالعه بفرمائید:

بررسی اشعار مولوی در مدح حضرت علی علیه السلام : بخش اول بخش دوم

اشعار مولوی در مدح عمر، ابوبکر و عثمان

  • لطفا از ارسال پیام هایی که به مسائل سیاسی یا شخصیت های سیاسی مربوط می شود خودداری کنید.

  • از ارسال کامنت های توهین آمیز پرهیز شود.

  • پیام هایی که در نقد شخصیت های صوفیه معاصر ارسال شوند، به منظور رعایت برخی مصالح عموم تایید نخواهد شد.

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    آزمون امنیتی *

    دکمه بازگشت به بالا